Απολογισμός εν όψει...

  Την Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012 θα γίνει ο ετήσιος  απολογισμός των πεπραγμένων του δήμου για το έτος 2011. Θυμίζουμε ότι η διαδικασία αυτή είναι υποχρεωτική απο τον Καλλικράτη και προσωπικά πιστεύουμε ότι εάν δεν υπήρχε και αυτή η υποχρέωση οι δημοτικοί μας άρχοντες θα μας είχαν γραμμένους. Οι ανάλογες διαδικασίες των περασμένων ετών χαρακτηρίστηκαν απο την απουσία των πολιτών οι οποίοι προφανώς είχαν καλύτερα πράγματα να κάνουν απο το κάθονται με τις ώρες και να ακούν τετριμμένα πράγματα και σκιαμαχίες. Θα δούμε εάν αυτή την φορά γίνει κάτι διαφορετικό πάντως δεν το πολυπιστεύουμε.
   Προφανώς λοιπόν θα ακούσουμε την πλειοψηφία να μας δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα, την μειοψηφία με τον προηγούμενο άρχοντα που δεν έπαιρνε και δεν μοίραζε χαρτί γενικώς και αορίστως    αλλά ειδικά και συγκεκριμένα, σε ένα κλειστό κύκλο 13 δημοτικών συμβούλων που κυβερνούσαν ως άλλοι  Βοναπάρτηδες και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης  να ανεβάζει τους τόνους. Πολυπαιγμένο έργο αλλά εάν θέλουμε να έχει και θεατές πρέπει να αλλάξει.
  Εμείς όμως που είμαστε καλοί άνθρωποι και για να βοηθήσουμε την συζήτηση σας παραπέμπουμε 
στο παρακάτω link  http://japanontop.com/index.php?key=Sakiotis 
όπου θα μπορέσετε να ακούσετε τι έλεγε προεκλογικά - για την ακρίβεια στην κεντρική προεκλογική του συγκέντρωση-  ο δήμαρχος για το νερό και για διάφορα άλλα , να συγκρίνετε  και όποιος παρευρεθεί να του τα θυμίσει κιόλας. Το παρελθόν μας χρησιμεύει για να βλέπουμε το μέλλον. Ετσι δεν είναι;

Κι ο κολιός τον Αύγουστο....

 Φαίνεται ότι όπως κάθε θέμα έχει τον καιρό του, έτσι και το θέμα του καλοκαιριού για την Αίγινα κυρίαρχο μέσα στα πάμπολλα άλλα, είναι αυτό του νερού. Ετσι κι αλλιώς τίποτα άλλο δεν γίνεται, καμία δραστηριότητα δημοτική δεν παράγει είδηση έτσι λοιπόν εκείνο που φαίνεται ότι θα μας απασχολήσει όλο το καλοκαίρι είναι το θέμα του νερού. Ο δήμαρχος κάθε τρείς και λίγο μας λέει πόσο συνεπής είναι στις πληρωμές του ο δήμος, ο νερουλάς ως παράγοντας και αυτός κάνει δημόσιες δηλώσεις αλλά το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Δεν έχουμε νερό.
  Εάν λοιπόν κ. Δήμαρχε είαστε συνεπείς και ο νερουλάς ο κακός της υπόθεσης γιατί δεν τον στέλνετε στον εισαγγελέα για αθέτηση της σύμβασης; Θα μου πείτε ότι είναι καλοκαίρι και εσείς ως υπεύθυνος άνδρας δεν μπορείτε να διακινδυνεύσετε να αφήσετε το νησί χωρίς νερό. Γιατί, το κάνατε αυτό μήπως τον χειμώνα;  Δεν μας ενδιαφέρεουν πλέον οι σκιομαχίες και το κυνήγι των μαγισσών. Νερό θέλουμε.Νερό που δεν είναι τζάμπα, που έχει από  καιρό ξεφύγει απο την έννοια του κοινωνικού αγαθού μιας και το χρυσοπληρώνουμε και που τελικά δεν έχουμε.
   Εχετε πάψει προ πολλού να ασχολείστε με το θέμα της ύδρευσης ποντάροντας όλα τα λεφτά σας και προφανώς και την επανεκλογή σας  στο θέμα του αγωγού. Ακόμα και εάν όλα πάνε κατ΄ευχήν στο θέμα και βρεθούν λεφτά και το κόστος είναι λογικό και αντιμετωπίσιμο θα χρειαστεί χρόνος για την κατασκευή του. Τρία έως πέντε χρόνια είναι μάλλον συντηρητική εκτίμηση. Τι ακριβώς θα συμβεί αυτά τα τρία χρόνια;  Θα έχουμε νερό εκ περιτροπής για να μην έχουμε ολική έλλειψη; Και η εκ περιτροπής ύδρευση είναι ένα προληπτικό μέτρο όταν όμως είναι προγραμματισμένο σωστά και δίκαια. Να κόβετε η ύδρευση πράγματικά σε όλους για συγκεκριμένο και γνωστό χρονικό διάστημα ώστε να λάβουν τα μέτρα τους  όλοι. Γίνεται έτσι; Και επιτέλους τι θα γίνει με αυτούς που χρωστάνε τα μεγάλα τουλάχιστον ποσά και διατηρούν κήπους και κάνουν βεγγέρες  σε αυτούς; Σκέφτεστε κάτι η καίει το θέμα; 

Προτάσεις....

  Ελπίζοντας ότι αυτός που υπογράφει ως ΑΓΗΣ να είναι κιόλας ο Αγής και μας ζητάει προτάσεις να του υπενθυμίσουμε παλαιότερη ανάρτηση μας

   Χαίρομαι που ένας φίλος με προκαλεί να απαντήσω στα ερωτήματα που θέτει. Ενας  διάλογος πάντα βοηθάει. Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Η  όποια λύση της ύδρευσης έχει πολλές παραμέτρους που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Μια απο τις σημαντικές παραμέτρους που τώρα αγνούμε είναι αυτή της τιμής του νερού. Αν πρόκειται να φτιάξουμε αγωγό και η τιμή του νερού πάει στα 5 η 6 ευρώ είναι καλή η λύση; Ακουσα συμπολίτες να λένε ότι εάν αγγίξουμε τέτοιες τιμές  δεν θέλουν αγωγό. Τι απαντάμε σε αυτό; Για να αποφύγουμε τέτοια εξέλιξη πρέπει ο αγωγός να φτιαχτεί με κρατικά λεφτά. Ο δήμος δεν έχει, το κράτος δεν έχει, η ΕΥΔΑΠ σε οποιαδήποτε εκδοχή της θα γίνει ιδιωτική οπότε θα απαιτήσει το κάτι της  άρα  ο μόνος φορέας που μπορεί να βάλει λεφτά είναι είναι η περιφέρεια αν ισχύουν όσα λέει ο κ. Σπυρίδων. Γιατί δεν το έχει κάνει τόσο καιρό; Ερώτημα μεγάλο.
  Η δική μας άποψη για το νερό δεν είναι μόνο υδροφόρες. Μην ξεχνάτε ότι ο αγωγός μελετάται εδώ και 25 χρόνια. Αν είχαμε πριν 20 χρόνια τις υδροφόρες για σκεφτείτε το κέρδος μας. Θα θέλαμε λοιπόν, να μην έχουμε όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι. Ετσι θα προτιμούσαμε να υπάρχει μια συνολική αντιμετώπιση του θέματος του νερού που να περιλαμβάνει :
  1. Την διαχείριση του υπάρχοντος νερού
  2. Την υποχρεωτική κατασκευή στερνών τουλάχιστον στις νέες οικοδομές.
  3. Την κατασκευή λιμνοδεξαμενών και μικρών φραγμάτων για τα όμβρια
  4. Την κατασκευή μικρών βιολογικών που θα μπορούσαν να αποδώσουν νερό έστω για καλλιέργειες
  5. Την κατασκευή μικρής μονάδας αφαλάτωσης που θα λειτουργεί συμπληρωματικά. Μην βιαστείτε να πείτε για το ρεύμα γιατί υπάρχουν σύγχρονες μέθοδοι χωρίς τέτοια προβλήματα. 
  6. Την ύπαρξη υδροφόρων
  7. Τον αγωγό βεβαίως.
   Αγαπητέ  αντιδήμαρχε πόσα χρήματα χρειάζεστε για να παρέμβετε στην πολεοδομία για τις στέρνες;  Βγάλατε κάποια ανακοίνωση με οδηγίες για την καλή χρήση του υπάρχοντος λιγοστού και πανάκριβου νερού; Κόψατε το νερό σε αυτούς που χρωστάνε και προκλητικά σκορπάνε το νερό και δεν είναι αποδεδειγμένα φτωχοί και ανήμποροι; Προτάσεις όπως βλέπετε υπάρχουν. Πολιτική βούληση όμως;

Απο την μια το κρύβεις απο αλλού σου πετάγεται...

  Δυστυχώς τον καιρό αυτό διάφορα προσωπικά προβλήματα μας υποχρεώνουν να διατηρούμε αραιή την επικοινωνία μαζί σας όμως πιστεύουμε ότι σύντομα θα μπορέσουμε και πάλι να είμαστε συνεπείς απέναντι σας. Εγιναν λοιπόν και οι εκλογές και τώρα η νέα κυβέρνηση θα πάει όπως πάει για τουλάχιστον δύο χρόνια μέχρι τις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2014. Μετά βλέπουμε.
  Σε ότι αφορά τα τοπικά να πούμε ότι τελικά πέρασε με μικρές υποχωρήσεις το τιμολόγιο του νερού όμως είναι βέβαιο ότι επειδή μπαίνουμε πολύ μέσα σύντομα θα χρειαστούν νέες παρεμβάσεις. Ενδιαφέρον είχαν οι λεονταρισμοί του αντιδημάρχου ύδρευσης για αποκαλύψεις κλπ. οι οποίες τελικά έγιναν γαργάρα. Εκείνο που εξέπληξε ήταν η συμπεριφορά του δημάρχου σε σχέση με τους αμαξάδες και το τραινάκι. Είναι απολύτως σαφές πως μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο αλλά όχι όλους και για πάντα. Είναι πολύ πιο τίμιο να δηλώσεις ξεκάθαρα πως δεν δεν έχεις αντίρρηση για να δουλέψει και το τραινάκι όμως το να κοροϊδεύεις τους ανθρώπους ότι σήμερα γίνεται συνεδρίσαη της ποιότητας ζωής, αύριο γίνεται, μεθαύριο γίνεται και τελικώς να μην γίνεται ποτε δεν είναι τίμιο. Απλά και καθαρά.   
   Σε ότι αφορά την παραίτηση του Γιάννη Σακκιώτη θα είχαμε να πούμε δύο πράγματα. Ο Γιάννης ακολουθεί την μοίρα όσων σοβαρών ανθρώπων αποφασίζουν να ασχοληθούν με την αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα. Η δεν εκλέγονται γιατί μιλάνε την γλώσσα της αλήθειας γιατί δεν τάζουν και δεν κοροϊδεύουν  η εξαναγκάζονται σε παραίτηση γιατί το σύστημα τους αποβάλλει απο μόνο του. Δεν επιθυμεί αυτό τον τρόπο διαβούλευσης και ουσιαστικά σε ξερνάει. Τα υπόλοιπα είναι είναι απλώς για να λέμε. 

Αμα κάνουμε ποτέ δουλειά....

  Περιμέναμε λοιπόν και εμείς με αγωνία το δημοτικό συνβούλιο δεδομένου ότι τα θέματα του ήταν πολύ σοβαρά όμως τελικά απ΄ ότι φαίνεται η Εθνική του ποδοσφαίρου κράτησε τους περισσότερους σπίτι τους. Για να λέμε και την πάσα αλήθεια ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο ότι θα γίνει έτσι και μόνο ο πρόέδρος του δημοτικού συμβουλίου δεν το είχε καταλάβει ότι το πράγμα πήγαινε για αναβολή. Συγχαρητήρια πρόεδρε και την επόμενη φορά που ελπίζουμε να είμαστε στον τελικό βάλε πάλι εσύ δημοτικό συμβούλιο , δώσε και τα κλειδιά στην Μαρία και άστο στον αυτόματο.
  Σύμφωνα όμως με πληροφορίες μας έγινε μια συνάντηση σε σπίτι υψηλοβάθμου στελέχουν της ελάσσονος αντιπολίτευσης με στελέχη της πλειοψηφίας όπου και συζητήθηκε το θέμα του τιμολογίου του νερού. Οι αυξήσεις που προτάθηκαν απο την πλειοψηφία ήταν οι ίδιες που πρότεινε η πλευρά Κουκούλη  στην διάρκεια της θητείας της  όμως τώρα διεφάνη απροθυμία να στηριχτεί με το επιχείρημα ότι η κρίση πλέον έχει βαθύνει επικίνδυνα και δεν μπορούν οι πολίτες να ανταπεξέλθουν σε νέες αυξήσεις. Το θέμα έμεινε ανοιχτό και θα δούμε την συνέχεια.
  Πάντως στην επόμενη συνεδρίαση αναμένεται μια παραίτηση - αυτή την φορά - συμβούλου της πλειοψηφίας απο τους πλέον αξιόλογους και σοβαρούς. Πρόκειται για τον κ. Γιαννη Σακκιώτη που κρίνει την συμμετοχή  του περιττή σε ένα ανούσιο και αναποτελεσματικό δημοτικό συμβούλιο. Προς ενημέρωση σας ο επόμενος που θα τον αντικαταστήσει είναι ο κ. Νίκος Γιαννούλης.  
 

Αλλαγές στην τιμή του νερού....

  Εφόσον βέβαια αυτές ψηφιστούν στο δημοτικό συμβούλιο της επόμενης εβδομάδας. Πρέπει να πούμε πλέον ότι η εξίσωση του νερού θα είναι πιά όχι άλυτη αλλά πάντως πολύ δύσκολη δεδομένου ότι η παρουσία του Δ. Καρύδη που έχασε την έδρα όπως και το ΠΑΣΟΚ στην Α΄Πειραιά ήταν καταλυτική για την είσπραξη έξτρα ποσών που μπάλωναν τρύπες στο χρέος  του νερού. Κατά συνέπεια η τιμολόγηση του πρέπει να γίνει ακριβέστερη ώστε το χρέος να μην μεγαλώνει υπέρογκα. Οι πρώτοι υπολογισμοί του νέου αντιδημάρχου έδειξαν κόστος 2,50. Νεώτεροι κατέβασαν το κόστος στο 2,20. Τελικά προτείνεται ως νέα τιμή το 1,90. Και επειδή όπως γνωρίζουμε οι αποφάσεις σε αυτό το δημοτικό συμβούλιο παίρνονται με πολύ κόπο αν υπάρξουν αντιδράσεις ίσως πάμε και πιό κάτω. Σε ότι αφορά αυτό το θέμα ας μην γινόμαστε μάντεις κακών και ας περιμένουμε την συνεδρίαση. Ομως στο δεύτερο σκέλος αυτό των απωλειών δεν υπάρχει τίποτα να περιμένουμε. Με ομολογημένες απώλειες της τάξης του 45% πηγαίνουμε σαν πρόβατα επί σφαγή. Αν δεν υπάρξουν προσπάθειες να περικοπεί αυτή η τεράστια απώλεια είναι σαν να βάζουμε νερό σε ένα βαρέλι δίχως πάτο.  Πρέπει να προχωρήσουν τάχιστα όλες οι ενέργειες είτε αυτές αφορούν αλλαγές ρολογιών είτε αποκατάσταση δικτύου. Αλλιώς είμαστε καταδικασμένοι.
   Ενα δεύτερο θέμα αφορά τον πρώην(:) οικονομικό σύμβουλο. Εμείς τον βλέπουμε να βολτάρει στην παραλία ενώ υποτίθεται ότι η σύμβαση του έχει λυθεί όμως πληροφορούμαστε ότι εξακολουθεί να πληρώνεται κανονικά. Μήπως μπεί κάποιος στον κόπο να μας απαντήσει τι ακριβώς συμβαίνει με αυτό το θέμα;
.

Η αναμονή καλά κρατεί...

  Οι ημέρες περνούν και τα πράγματα δεν φαίνεται να αλλάζουν και πολύ. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ντέρμπυ αλλά δεν δείχνουν πουθενά καθαρό προβάδισμα και έτσι στην καλύτερη περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει την θέση της ΝΔ  και στην χειρότερη θα παραμείνουν ως έχουν. Θα αλλάξουν και λίγο τα νούμερα αλλά αυτό είναι όλο. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι με την πόλωση που προσδίδουν όλοι στις εκλογές θα είναι πολύ  δύσκολες οι μετεκλογικές συνεργασίες. Και αυτή την φορά κανένας δεν θα μας περιμένει. Εχω την αίσθηση πως οι Ευρωπαίοι μας έχουν ήδη βαρεθεί και ευχαρίστως θα μας διαολόστελναν ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Σκέφτονται όμως και τα λεφτά τους και έτσι όλο το αναβάλλουν  μέχρι να βρούν τον φτηνότερο γι αυτούς τρόπο.
  Εμείς πάλι λίγο ενδιαφερόμαστε γι αυτά και όπως είπε και ένας υπουργός της υπηρεσιακής πριν γίνει υπουργός σε ένα τηλεοπτικό πάνελ πίνουμε το ουϊσκάκι μας αμέριμνοι στο σαλόνι του Τιτανικού. Μόνο που εκείνοι δεν ήξεραν για το παγόβουνο ενώ εμείς το ξέρουμε. Ο Τσίπρας βρίζει τον Ολάντ που δεν τον συναντά, ενώ απο την πίσω πόρτα των Ηλυσίων πεδίων βγαίνει ο Βενιζέλος που βγάζει την γλώσσα στον Τσίπρα λέγοντας του ότι να εσένα δεν σε παίζει εμένα αγαπάει, ο Σαμαράς μιλάει πλέον με όλους τους Ευρωπαίους  που πριν λίγο καιρό τον είχαν στην απέξω και στην Ελλάδα όλοι μαζί τσακώνονται σε αυτά τα απίθανα τηλεοπτικά πάνελ όπου όλοι μιλάνε με όλους και ο καθένας λέει ότι θέλει.
  Και ο κοσμάκης που πλέον ακούει απο όλους ότι θα χρειαστούν θυσίες προσπαθεί να καταλάβει τι είναι καλύτερο για αυτόν και τον τόπο. Ξέρει ότι όποιος και να έρθει θα έχει πρόβλημα. Διάφοροι βολεμένοι κάνουν κολοτούμπες μπας και σώσουν τα τομάρια τους και προσαρμόζονται γρήγορα στα νέα δεδομένα αλλά πλέον ο κόσμος ξέρει...

Οταν κάθε πικραμένος γίνεται πρωθυπουργός...

  Το σχόλιο  του τίτλου για να το ξεκαθαρίσουμε απο την αρχή έχει να κάνει μόνο με την ανικανότητα συννενόησης των πολιτικών κομμάτων να βρούν ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής και σε καμμία περίπτωση με τις ικανότητες ενός άξιου και πεπειραμένου δικαστικού. Παρακολουθήσαμε και εμείς ολόκληρη εβδομάδα την διαδικασία των διερευνητικών εντολών και πως αυτή διεξήχθη. Μεταξύ μας μου θύμισε λίγο την ολυμπιακή φλόγα που την ταξιδεύουμε σε όλη την Ελλάδα πριν την στείλουμε στο Λονδίνο. Και ποιός δεν την είδε...
  Χωρίς πλάκα τώρα εκείνο που έλειψε ήταν η σωστή ερμηνεία των εκλογών. Τα αποτελέσματα ήταν με τέτοιο τρόπο δομημένα που κάθε ένας μπορούσε να παίρνει το μήνυμα που αυτός ήθελε. Ετσι όλοι οχυρώθηκαν πίσω απο την δική τους ερμηνεία για το μηνυμα με τον ΣΥΡΙΖΑ προεξάρχοντα και τους υπόλοιπους να ακολουθούν. Δεν έχει καμμία σημασία να επαναλάβουμε όσα ακούτε τόσες ημέρες. Μπορούμε όμως να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις δικές μας. Πρώτα απ' όλα ότι οι μετεκλογικές συγκλίσεις καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό απο τις προεκλογικές εξαγγελίες. Οταν δεσμεύεσαι σε πράγματα προεκλογικά είναι πολύ δύσκολο να αθετήσεις τόσο γρήγορα τα λόγια σου και να έρθεις σε μετακλογικές συμφωνίες. Αρα οι προθέσεις για μετεκλογική συνεργασίες κρίνονται εν πολλοίς απο τις προεκλογικές διακηρύξεις. Ισως αυτός να ήταν και ο λόγος που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να κάνει πουθενά πίσω  και ήταν υποχρεωμένος στην φυγή προς τα εμπρός. Οπου υπάρχει η πιθανότητα να πάς καλύτερα αλλά και η πιθανότητα να πας χειρότερα και να λυθεί το πρόβλημα της κυβερνητικής ευθύνης που για οποιονδήποτε και εάν εκλεγεί θα είναι ένας γολγοθάς.  
  Δεύτερο θέμα η σχιζοφρένεια των δημοσκοπήσεων όπου 75% θέλουν το ευρώ αλλά  ένα ίδιο ποσοστό δεν θέλουν το μνημόνιο. Το 80% θέλει την Ευρώπη  αλλά δεν θέλει την επιβολή όρων. Είναι τραγικό για τα κόμματα να προσπαθούν να διαχειριστούν τόσο ιδιόμορφες καταστάσεις με όρους παλαιοκαμματικούς. Ο μόνος τρόπος είναι να πείς την αλήθεια και να καταθέσεις συγκεκριμένες και καθαρές προτάσεις. Υπό αυτή την έννοια έχει δίκιο ο Αλέκος Αλαβάνος λέγοντας ότι δεν έχει πρόβλημα με την θέση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά με το γεγονός ότι αυτή δεν γίνεται γνωστή επαρκώς ως προς τα αποτελέσματα που παράγει. Η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα - και αυτό το έλεγε ο Μάρξ -  και όποιος ονειρεύεται επαναλήψεις του 1981 είναι μακριά νυχτωμένος. Αλλωστε το γεγονός ότι κάποιοι επιθυμούν να λάβουν θέση σε μια "άλλη"  Ευρώπη όπου αφεντικά θα είναι οι γνωστοί κολοτούμπες Σοσιαλδημοκράτες  πόρω απέχουν απο την αριστερά,  εκτός και αν πιστέψουμε το BBC  και τα αγγλικά ταμπλόιντ που κατατάσσουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην άκρα αριστερά. 

Αρχισε το μάτς...

   Σε πλήρη εξέλιξη η προσπάθεια για τον σχηματισμό κυβέρνησης απο τον δεύτερο εντολοδόχο Αλέξη Τσίπρα.  Μάλλον δεν θα δοθεί γρήγορα πίσω αφού θα χρησιμοποιηθεί ακόμα και αν αποτύχει ως μέσο προβολής για τις επόμενες εκλογές. Κατά συνέπεια πρέπει να περιμένουμε τις εξελίξεις έστω και εάν οι πιθανότητες για τον σχηματισμό κυβέρνησης μοιάζουν λίγες.
   Νομίζω όμως ότι πέρα απο το μήνυμα των εκλογών που ο καθένας το ερμηνεύει όπως του αρέσει υπάρχουν στο περιθώριο ένα δυό θέματα πολύ σημαντικά. Το πρώτο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως συνασπισμός κομμάτων δεν δικαιούται το μπόνους των 50 εδρών ακόμα και αν βγεί πρώτο κόμμα. Πρέπει να μεταξελιχθεί σε ενιαίο κόμμα και όχι ως άθροισμα συνιστωσών που είναι τώρα ώστε να το δικαιούται. Πολλώ δε μάλλον να διεκδικήσει την πρωτιά όλη  η αριστερά όπου πρέπει να διαλύσουν τα κόμματα τους  το ΚΚΕ, η ΔΗΜΑΡ  και όποιος άλλος προσέλθει. Γυρνάμε λοιπόν 22 χρόνια πίσω και θυμόμαστε την διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού και τους λόγους για τους οποίους έγινε αυτή.
   Το δεύτερο είναι ακόμα πιο σημαντικό. Η αποχή έφτασε το 36%. Τα λευκά και τα άκυρα που προσμετρώνται σε αυτήν περίπου 2-3%. Τα εκτός Βουλής κόμματα (1.200.000 ψήφοι) που δεν εκπροσωπούνται πουθενά το 19%. Μια απλή πρόσθεση αυτών κάνει 60%. Αυτό το ποσοστό λείπει απο την εκλογική διαδικασία. Αρα λοιπον όλα μαζί τα ποσοστά των  κομμάτων που μπαίνουν στην Βουλή έχουν  άθροισμα 40%. Το ερώτημα τίθεται συνεπώς αμείλικτο. Νομιμοποιούνται λοιπόν για οποιαδήποτε λύση; Και  γιατί αν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έπαιρναν 49% και 190+ έδρες δεν θα είχαν την νομιμοποίηση για μέτρα ενώ τώρα που όλοι μαζί παίρνουν 40%  έχουν; Για οποιαδήποτε λύση. Αν κάποιοι καταφέρουν να σχηματίσουν μια κυβέρνηση 151 βουλευτών θα εκπροσωπούν το 22,5% του εκλογικού σώματος.Αρα... 

Το μυστικό της κάλπης!!!

«Όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των κομμάτων που δεν μπαίνουν στη Βουλή, όσο περισσότερα είναι τα άκυρα, τα λευκά και η αποχή, τόσο ενισχύεται το πρώτο κόμμα. Επομένως η ψήφος σε κόμμα που μπαίνει στη Βουλή πιάνει τόπο με την έννοια ότι πηγαίνει εκεί που θέλει ο ψηφοφόρος και όχι με καραμπόλα στο πρώτο κόμμα.»


Ο καθηγητής του συνταγματικού δικαίου στο Πάντειο πανεπιστήμιο Ηλίας Νικολόπουλος ανέφερε ότι η κατανομή των εδρών με το νόμο Παυλόπουλου, με τον οποίο γίνονται οι εκλογές, κατανέμει τις έδρες με βάση ένα πολλαπλασιασμό και μια διαίρεση.

Όπως είπε ο κ. Νικολόπουλος οι έδρες ανά κόμμα κατανέμονται με τον αριθμό των ψήφων που παίρνει ένα κόμμα επί 238 έδρες (αφαιρείται από τις 300 το μπόνους 50 εδρών και οι 12 επικρατείας) δια των εγκύρων ψηφοδελτίων. Δεν υπολογίζονται δηλαδή τα άκυρα, τα λευκά, η αποχή και οι ψήφοι σε κόμματα κάτω του 3%. Όσο μικραίνει ο παρονομαστής ευνοείται το πρώτο κόμμα. Είναι με τέτοιο τρόπο κομμένος και ραμμένος στα μεγάλα κόμματα ο εκλογικός νόμος ώστε όποιος ψηφίζει οτιδήποτε δεν μπαίνει στη Βουλή ή απέχει, είναι σα να ψηφίζει εκείνον που θα πάρει τις περισσότερες ψήφους.

Όσον αφορά το άκυρο και το λευκό με βάση τον εκλογικό νόμο είναι ακριβώς το ίδιο. Θεωρούνται άκυρα και τα λευκά ψηφοδέλτια. Όσο περισσότερα είναι αυτά τα ψηφοδέλτια τόσο περισσότερο ευνοείται το πρώτο κόμμα. Κι αυτό επειδή αυξάνουν τον παρονομαστή της διαίρεσης με την οποία κατανέμονται οι έδρες. Ουσιαστικά το άκυρο και το λευκό μεγαλώνουν το ποσοστό του πρώτου κόμματος.

Σύμφωνα με τον κ. Νικολόπουλο η είσοδος πολλών κομμάτων δεν ευνοεί το πρώτο κόμμα διότι παίρνει βουλευτές από το πακέτο των εδρών χωρίς το πριμ και το ψηφοδέλτιο επικρατείας δηλαδή από τον αριθμό 238 έδρες. Έτσι όσο πιο πολλά είναι τα κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή τόσο περισσότερες έδρες χάνουν τα μεγάλα κόμματα.

Όμως όσο πιο μεγάλο ποσοστό παίρνει ένα μικρό κόμμα που δεν πιάνει το όριο του 3% για να γίνει κοινοβουλευτικό, τόσο ευνοείται το πρώτο κόμμα διότι αυξάνεται ο παρονομαστής της διαίρεσης που κάνει την κατανομή των εδρών. Πρόκειται για την αρχική μαθηματική πράξη που μοιράζει τις βουλευτικές έδρες.

Το συμπέρασμα είναι ότι αν θέλει κάποιος να ρίξει μεν ψήφο διαμαρτυρίας αλλά να μην χάσει την ψήφο του θα πρέπει να ψηφίσει ένα μικρό κόμμα που μπαίνει στη Βουλή. Διαφορετικά είναι σα να ψηφίζει το πρώτο κόμμα αφού το βοηθά να πάρει το μπόνους των 50 εδρών που δίνει ο εκλογικός νόμος και να κάνει αυτοδυναμία με μικρότερο ποσοστό.